Spowiedź Diabła - Adrian Bednarek

Autor: Adrian Bednarek

Tytuł: Spowiedź Diabła (tom 3)

Ilość stron: 400

Gatunek: Thriller

Wydawnictwo: Novae Res

Przede wszystkim najpierw chciałam znowu ponarzekać na to, że o niektórych książkach i autorach jest zdecydowanie zbyt cicho. Tak właśnie jest moim zdaniem w przypadku Adriana Bednarka, który na pisaniu naprawdę się zna. Ja poznałam jego twórczość całkowicie przypadkiem i byłam bardzo mile zaskoczona. Myślałam sobie: jak to możliwe, że wcześniej nie słyszałam o tym autorze i o jego książkach?!  

Adrian Bednarek potrafi wejść w umysł zabójcy i to bez wątpienia. Miałam szansę się o tym przekonać czytając „Pamiętnik Diabła” oraz „Proces Diabła” czyli pierwszą i drugą część cyklu. Tym razem przychodzę do Was z recenzją „Spowiedzi Diabła” i przyznam, że z części na część jest coraz mocniej i coraz bardziej gorąco. Autor przedstawia w swoich książkach życie mordercy. Nie tylko morderstwa, ale również i jego życie prywatne, wzloty i upadki. Przede wszystkim jasno widzimy, dlaczego stał się takim człowiekiem, dlaczego zabija, co mu to daje i co odczuwa kiedy tego nie robi. 

Zarys fabuły:

"Jestem diabłem. Sam tak stwierdzisz, gdy dowiesz się, co zrobiłem."

Kuba Sobański tym razem będzie bronił Soni, czyli nastolatki, która oskarżona jest o zabójstwo brata. Bliźniak nakrył siostrę na uprawianiu cyberseksu, był pijany i wyjątkowo natrętny. Ta noc nie skończyła się dla niego dobrze, chłopak wypadł przez balkon i skręcił kark. Pytanie jest jedno.Czy zrobił to sam czy może ktoś mu w tym pomógł? 

Dziewczyna wyjątkowo intryguje prawnika, czyżby spotkał kogoś podobnego do siebie? Oczywiście jako prawnik może śmiało zadać jej pytanie, to najważniejsze dla niego pytanie: czy zabiłaś? Dziewczyna wydaje się być zupełnie inna od Ady, ale w pewien sposób zaczyna zajmować jej miejsce w głowie Kuby. Postanawia zrobić wszystko, by wygrać sprawę, w końcu ma dostać za nią milion złotych, co zapewni mu bezpieczeństwo w raju. A jest ono teraz bardzo zagrożone, bowiem Julia i Sandra próbują podejść prawnika i znaleźć odpowiedzi na nurtujące je pytania. Nie robią tego wprost, jednak prawnik szybko się dowiaduje o ich zamiarach. Kobiety jeszcze nie wiedzą, że na pewne pytania lepiej nie znać odpowiedzi, zwłaszcza jeśli zagrażają one bezpieczeństwu Kuby, który ceni sobie je najbardziej. 

Prawnik ma teraz do wygrania dwie sprawy, jedną jest obrona Soni, a druga - zapewnienie sobie bezpieczeństwa. Jego sekrety nie mogą wyjść na światło dzienne, a dwie kobiety wydają się być bliskie odkrycia prawdy. Gdzie je to zaprowadzi? 

Nie bez powodu mówi się, że im mniej wiesz, tym lepiej śpisz. 

Moim zdaniem: 

Mam wrażenie, że każda kolejna część jest lepsza od poprzedniej. To po prostu jakieś szaleństwo co autor wyprawia z czytelnikami. Wiele razy przyłapywałam się na autentycznym strachu, momentami czułam obrzydzenie podczas czytania o zabójstwach, a przecież nigdy wcześniej mi się to nie zdarzało. Tyle, że nigdy wcześniej (przynajmniej z tego co pamiętam) nie czytałam książki, w której narratorem jest morderca. 

Były momenty, kiedy czułam się jakbym czytała reportaż o prawdziwym mordercy, a to przez to, że opisane w książce historie wydają się być zupełnie realne. Czasami ciężko uwierzyć, że to fikcja, autor doskonale się wcielił w umysł zabójcy i doskonale wykreował swoją postać. Kuba Sobański, choć jest tytułowym diabłem i dopuszcza się okropnych czynów, to jednak w jakiś sposób zyskuje sympatię czytelników. To na pewno jeden z niewielu książkowych morderców, za którego trzymamy kciuki. 

Choć autor wyjaśnia nam czemu Kuba robi to co robi, to jednak mimo wszystko uważam, że dla morderstwa nie ma żadnego usprawiedliwienia. Wyjątkami są oczywiście sytuacje, kiedy dochodzi do zabójstwa w samoobronie czy w obronie innego człowieka. Wyjątków znalazłoby się na pewno więcej, ale jeśli chodzi o mordowanie np. kobiet o danym kolorze włosów to jestem zdecydowanie przeciwko. Wiele razy miałam nadzieję, że nie dojdzie do  morderstwa, że Kuba się rozmyśli. Nie chciałam, aby coś poszło nie tak, żeby go ktoś przyłapał. Chore, prawda? Ale tak właśnie się dzieje przy czytaniu serii o Kubie, człowiek przyłapuje się na tym, że kibicuje mordercy. 

Nie będę już mówić, że zakończenie to miazga i po prostu zmusza człowieka do sięgnięcia po kolejną część jak najszybciej.. to przecież wiadome, przy takiej serii i takim autorze nie mogłoby być inaczej. 

Jeśli interesują Was mocne wrażenia przy czytaniu, to polecam lekturę Diabełków, należy jednak zacząć czytać po kolei, bo książki są mocno ze sobą powiązane. Macie okazję poznać umysł mordercy, dowiedzieć się jak wygląda jego codzienność, relacje międzyludzkie i wszystko co się składa na tego człowieka. 

PS. O Bednarku i jego książkach powinno być zdecydowanie głośniej, także zróbcie hałas! :) 

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Novae Res, to była mega przygoda i ubolewam nad tym, że została mi do przeczytania już tylko jedna część. 

Proces Diabła - Adrian Bednarek

Autor: Adrian Bednarek 

Tytuł: Proces Diabła (Tom II)

Gatunek: Thriller

Ilość stron: 325

Wydawnictwo: Novae Res 

Kiedyś chciałam nawiązać współpracę z Wydawnictwem Novae Res i miałam kilka książek do wybrania. Zdecydowałam się na dwie, żeby nie dokładać sobie zbyt dużo pracy na jeden raz. Jedną z tych książek był "Pamiętnik Diabła" Adriana Bednarka i książka tak bardzo mi się spodobała, że postanowiłam przeczytać całą serię. 

"Proces Diabła" to druga część serii i jeśli jeszcze nie czytaliście pierwszej, to może skusi Was fabuła drugiej części? Wydaje mi się, że książki lepiej czytać po kolei, bo choć  autor wiele wyjaśnia nam w drugiej części to co działo się w pierwszej, to jednak nie to samo co przeczytanie książki. 

Zacznijmy od krótkiego opisu o czym w ogóle jest ta seria (skupię się tylko na dwóch częściach, bo tylko tyle na razie przeczytałam). Na serię o diabełkach składają się cztery książki. Pierwsza, czyli "Pamiętnik Diabła" to pamiętnik Kuby Sobańskiego, który jest tym tytułowym diabłem. Na moim blogu znajdziecie recenzję tej książki, więc nie będę tutaj zarysowywała fabuły ponownie. Skupię się na drugim tomie. 

O czym jest książka? 

W Krakowie już powoli zapominano o bardzo głośnej sprawie seryjnego mordercy, którego prasa nazwała Rzeźnikiem Niewiniątek. Każdy myśli, że morderca nie żyje, więc ludzie na powrót zaczęli żyć i oddychać pełną piersią, nie bojąc się chodzenia po zmroku. Niestety jak widać Kraków nie jest zbyt bezpiecznym miastem. W ostatnim czasie zamordowano kilka prostytutek i jakby sam fakt odebrania im życia to było mało, morderca wycinał im rownież macice lub inne części ciała. Można rzec, że po prostu zbezczeszczał zwłoki. Prasa jak to prasa, lubi nazywać seryjnych morderców po swojemu, więc temu nadali przezwisko Rozpruwacz z Krakowa. 

Wydarzenia w drugim tomie dzieją się kilka lat po wydarzeniach z tomu pierwszego, więc nasz tytułowy Diabeł skończył już studia i zaczął prace w zawodzie. Tym razem, jednak czeka go niełatwy orzech do zgryzienia, bowiem będzie musiał podjąć się obrony rzekomego Rozpruwacza całkowicie sam. 

Na szczęście jest jeszcze Sandra, która ma widoczną manię na punkcie seryjnych morderców i bardzo chce pomóc Kubie w rozwiązaniu sprawy. Chłopak, jednak zaczyna się nieco gubić w tym czy chciałby sprawę wygrać czy nie, gdyż córka Rozpruwacza niesamowicie przypomina mu jego siostrę Klarę i budzi w nim najgorsze demony, które wydawało się, że udało mu się uśpić. 

Klara skrzywdziła go jak nikt inny, odebrała mu niewinność i przez to nie może normalnie funkcjonować. Czuje potrzebę zabijania, która momentami jest tak silna, że traci kontrolę nad sobą i swoimi czynami, a w takich chwilach łatwo o wpadkę. 

Czy Kubie uda się powstrzymać swoje demony raz na zawsze? Czy wygra sprawę? 

Jakby tego było mało wygląda na to, że Julka jeszcze nie raz pojawi się w jego życiu. 

Moim zdaniem: 

"Proces Diabła" bardzo mi się podobał i naprawdę ciężko mi stwierdzić, która część była lepsza. W każdej autor pokazał nam psychikę mordercy, dlaczego ktoś zabija i w jaki sposób z tym żyje. Często się zastanawiałam, dlaczego ludzie zabijają i co im to daje i można powiedzieć, że tutaj dostałam na to odpowiedzi. Oczywiście jest to fikcja, wiadomo, ale napisana w taki sposób, że czasami czytało się to jak prawdziwy pamiętnik mordercy. 

Przyznam, że odkąd zapoznałam się z Kubą Sobańskim to zdecydowanie bardziej jestem przerażona, kiedy chodzę sama po zmroku. Ta książka naprawdę siada na psychikę, zwłaszcza jeśli pomyślimy, że wokół nas mógłby znajdować się taki Kuba. Ktoś całkowicie normalny, kryjący przed innymi tyle zła. 

Wystarczy kiedy pomyślimy sobie, że moglibyśmy stać się ofiarą tylko, dlatego, że przypominamy komuś z wyglądu czyjąś siostrę, matkę, żonę czy kogokolwiek przez kogo ta osoba  została kiedyś skrzywdzona i naznaczona. Umrzeć zupełnie przypadkowo.. choć nie dla naszego oprawcy. Dla niego nasza śmierć wcale nie byłaby przypadkowa, byłaby wręcz koniecznością. 

Jestem bardzo ciekawa co autor przygotował nam w trzecim i czwartym tomie i jestem pewna, że niedługo się przekonam i podzielę się z Wami wrażeniami. Po zakończeniu drugiego tomu mogę powiedzieć, że bohatera czekają kłopoty w raju i jestem bardzo ciekawa jak z nich wybrnie. 

Przyznam, że autor miał naprawdę dobry pomysł na fabułę i idealnie stworzył głównego bohatera. Głęboko wnika w psychikę mordercy i choć powinniśmy go nienawidzić, to sprawia, że w pewien sposób czytelnicy kibicują Diabłowi, aby nie dał się złapać. Ja mu kibicuję, aby wyleczył się ze swoich demonów i mógł normalnie żyć. 

Czytaliście już Pamiętnik Diabła? Macie zamiar zabrać się za tę serię? 

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Novae Res :) 

Pamiętnik Diabła - Adrian Bednarek

Autor: Adrian Bednarek

Tytuł: Pamiętnik Diabła

Gatunek: fikcja, dreszczowiec

Ilość stron: 440

Wydawnictwo: Novae Res 

Jak wiecie, jestem fanką kryminałów, bardzo ciężko mnie zniesmaczyć, jeśli chodzi o tę tematykę. Jak krew się leje - dobrze niech się leje, o to chodzi w takich książkach, o dobrze dobranych bohaterów, makabryczne zbrodnie i dobrą zagadkę. 

Tym razem trafiłam na coś co wywołało we mnie dużo emocji, m.in. te zniesmaczenie, o które ciężko. Nie nazwałabym tego kryminalem, w sumie ciężko mi tę książkę jakoś sklasyfikować. Mowa tutaj o Pamiętniku Diabła, powieści jakiej jeszcze nie czytałam. 

O czym jest książka?

Kuba - młody student, o którym można powiedzieć, że ma wszystko. Studiuje prawo i dobrze mu idzie, ma piękna dziewczynę, udane życie towarzyskie, pieniądze, mieszkanie, samochód i oczywiście jest przystojny, przyciąga wiele kobiet. Tylko, że.. wszystko to przykrywka. Tak naprawdę ulubionym zajęciem Kuby jest mordowanie młodych brunetek i to w najbardziej brutalny sposób. 

Dlaczego akurat brunetki? Kuba, ma swój konkretny typ kobiet, które wyzwalają w nim demoniczne myśli, pragnienie tak silne, że nie jest w stanie go powstrzymać lub zaspokoić czymś innym. Nikt, jednak z jego otoczenia nie wie czym się zajmuje przyszły prawnik, idealna przykrywka to jego sposób na przetrwanie. 

W końcu jak sam o sobie myśli - jest kimś więcej. 

Tylko, dlaczego akurat wybrał sobie takie „zajęcie”? Ile istnień zniszczy i czy naprawdę jego przykrywka jest taka idealna? W końcu nigdy nie jest ciagle dobrze, czasami wszystko może posypać się w jednym momencie. 

" Jeżeli wierzysz w niebo i piekło, to ja jestem ludzkim odbiciem diabła. Przedstawiam Ci mój pamiętnik. Gdy go przeczytasz, nic już nigdy nie będzie takim, jakim dotąd Ci się wydawało. Odważysz się?"

Moim zdaniem: 

Jak już mówiłam - ta książka bardzo się różni od tych, które do tej pory czytałam. To w końcu pamiętnik diabła, więc na pewno nie może być zwyczajna. 

Poznajemy zwykłego człowieka, któremu dobrze się wiedzie w życiu. Jednak musimy pamiętać, że szczęście, które widzimy u innych ludzi często jest pozorne, nigdy nie wiemy co w kimś siedzi w środku. 

Co musiało go spotkać w dzieciństwie, że w dorosłości tak karze inne kobiety? Często się mówi, że mordercy musieli mieć wyjątkowo ciężkie dzieciństwo i te przeżycia popchnęły ich do morderstw. Czy możemy mówić o takich osobach, że są niepoczytalne? Czasami ciężkie przeżycia wyzwalają również choroby psychiczne, co też może prowadzić do popełniania tak strasznych czynów. 

Zachowanie Kuby momentami mnie bardzo przerażało. Zastanawiałam się jak po czymś takim można prowadzić normalne życie? Jak można krzywdzić kogokolwiek, nie mówiąc już o osobach, które się zna, w pewien sposób są naszymi przyjaciółmi? Ale przede wszystkim.. jak można nie czuć smutku, radości, ani żadnych innych uczuć związanych z innymi ludźmi? 

Nie mieści mi się to w głowie. Każdy przecież coś czuje.. 

Polecam gorąco zapoznanie się z Pamiętnikiem Diabła. Bardzo dobry pomysł na powieść, jest to coś zupełnie innego niż kryminał. Poznajemy historię ze strony mordercy, a nie policji czy ofiar. Widzimy jak wygląda codzienność osoby, która potrafi dopuścić się takich okropieństw i przede wszystkim.. jak sobie z tym poradzi wymiar sprawiedliwości i otoczenie mordercy.

Pamiętnik Diabła momentami mnie bardzo obrzydzał, momentami przerażał - zwłaszcza przed snem, kiedy oczywiście wyobraźnia działała na pełnych obrotach, momentami czułam też inne emocje - współczucie dla niego, czasami trzymałam kciuki za to, żeby więcej już nie odczuwał potrzeby mordowania, ale zauważyłam pewną rzecz.. jak czyta się książkę pisaną z perspektywy mordercy, staję się on w pewnym sensie nam bliski, w pewien sposób potrafimy go zrozumieć, nie czekamy aż ktoś go złapie tylko raczej wolimy, żeby to nie nastąpiło. Dziwne, bardzo dziwne. 

Oprócz tego zachowanie studentów było co najmniej dziwne. Nie dość, że ich relacje między sobą były czasem mocno skomplikowane, to te ciągłe branie kokainy, serio? Jak dla mnie bardzo słabe, nigdy tego nie próbowałam i nie mam zamiaru, nie wyobrażam sobie też zrobić z tego cząstkę swojej codzienności. 

Ciężko jest powiedzieć o wszystkich swoich przemyśleniach, ciężko ubrać je w słowa. Jedno jest pewne - ta książka jest mocna! A to dopiero pierwsza część. Doszły mnie słuchy, że kolejne mają być bardziej.. mocne. 

Kto z Was już czytał? Jakie mieliście odczucia? Podzielcie się swoją opinią, jestem bardzo ciekawa! 

A Wydawnictwu Novae Res dziękuję za egzemplarz :)